بزرگترین عامل بقای خرافه
حکومت
حکومت کسانی که پشتوانه قدرتشان مغز تهی و دست و پای توانمند بود،زندگی مردم را به دوزخی تبدیل می کرد که برای آنان که گرفتار آن دوزخ نشده باشند هرگز به درستی قابل لمس و تصور نیست. همین قدر می گویم که اقیانوسی از اشک و خون ،نمایش کوچکی از وضع اسفبار توده مردم زیر سلطه حاکمان مستبد تاریخ است.
جامعه طبقاتی ،جامعه ای بود با مرزهای غیرقابل عبور با حاکمیت خدایان سنگدل با قانونی که محور و مبنایش گردش هر چه بهتر گردونه هوس ها و آزمندی های طبقه حاکم بود.آری این چنین بود برادر.اینک طبقه روشنفکر با بار رسالتی بر دوش ،گام در میدان مبارزه با اوضاع و شرایطی می گذارد که به شکل سنت مستمر و مانوس در تاریخ زندگی اجتماعی بشر درآمده است و طبعا هرگونه فهم ،احساس شخصیت و اعتقاد به حقوق توده ها سخت در ستیز است.کار روشنفکران واقعا دشوار و حتی غیرممکن به نظر می رسد.اما ایستادگی و نثار و ایثار روشنفکران را هم نباید نادیده گرفت.انان که بار رسالتی را بر دوش دارند از مشکلات نمی هراسند.
در پایان به دو نکته مهم نیز اشاره می کنیم.
نکته اول اینکه متولیان ادیان همراه با متفکران سرسپرده خودشان به توسعه خرافه در درون دین و مذهب می کوشند تا هر چه بیشتر طبقه عوام را در اختیار بگیرند .زیرا طبقه عوام توان و فرصت تجزیه و تحلیل عقلانی را ندارند.اما با آیین های خرافی ،قصه ها و مطالب خرافی ،مجذوب و سرگرم می گردند و لذا متولیان و متفکران بر آن می کوشند تا عقلانیت انسان را تحقیر نموده و بر شخصیت و اعتبار انسان ها آسیب زده و انسان را بصورت بره ای در گله خود درآورند.و اما حاکمان و قدرتمندان نیز به یاری نظریه پردازان سرسپرده خودشان ،مطالب بی اساسی را وارد فکر و فرهنگ مردم می کنند تا بتوانند بر آنان حکومت کنند.از جمله خداگونگی حاکمان و متولیان ،چنان که در ضمن بحث های گذشته یادآور شدیم ،انسان در طول تاریخ زندگی اجتماعی خود از طرف هیچ موجود دیگری غیر از همنوعان خودش مورد تهدید جدی قرار نگرفته است.همیشه حقوق و اعتبار عده ای از انسان ها به وسیله عده دیگری از همنوعانش مورد تهدید و تعدی قرارگرفته است و چنان که گفتیم غالبا این تعدی و تهدید هم با عنوان ارتباط با خدا و نمایندگی و نیابت او به عمل آمده است....
برگرفته از متن کتاب فلسفه خرافات صفحه ۱۰۲ و ۱۰۳ نوشته یحیی یثربی